Atlas

Het was op een grimmige, donkere en stille oktoberavond. De vochtige koude herfstwind die over de landen voer raasde in al haar furie zo hard en dreef drie mannen bij elkaar. In hun ijver zochten ze naar manieren om warm te blijven en ze besloten om hun instrumenten in te zetten om deze nasale oostenwind de nacht uit te blazen. Dit palet aan geluiden bleek meer dan een enkele uitbarsting van energie en aldra zou blijken dat meerdere sessies zouden volgen.

Midden in de winter waagden de doerakken zichzelf uit de schuur en op het podium, waar ze het publiek platspeelden en wisten dat dit het begin was van iets prachtigs. Met een muziekstijl die ze zelf ‘Adrenaline’ hebben genoemd zet deze driekoppige band een show neer met het volume van een batterij kannonen, de finesse van soepelzachte vrouwenhanden en de furore van een onttroonde koning.

Links: